Most z mokrego piaskuBajka o złości

W piaskownicy Iwo budował drogę dla żółtej ciężarówki. Droga zaczynała się przy starej łopatce i prowadziła przez most z mokrego piasku. Iwo wygładzał most dłonią, żeby koła mogły przejechać bez zatrzymania.

Obok siostra Lena napełniała wiaderko. Kiedy odwróciła się po konewkę, zahaczyła stopą o brzeg mostu. Cały środek osunął się do rowu. Ciężarówka stanęła nosem w piasku.

– Zepsułaś! – krzyknął Iwo. Chwycił łopatkę tak mocno, że zabolały go palce. Miał ochotę rozwalić także drogę Leny. Zrobił krok w jej stronę. Lena cofnęła wiaderko. – Nie chciałam. Nie widziałam mostu.

Tata, który siedział obok ławki, podszedł do dzieci. – Iwo, widzę, że jesteś zły. Łopatką nie uderzamy w ludzi ani w ich budowle. Możesz położyć ją tutaj. Iwo rzucił łopatkę na własną drogę. Piasek rozprysnął się po kołach ciężarówki.

Przez chwilę nikt niczego nie budował. Iwo usiadł na brzegu piaskownicy. Chciało mu się płakać, bo nad mostem pracował długo. Tata usiadł obok. Nie mówił, że to tylko piasek. Zaproponował wodę z butelki. Iwo wypił kilka łyków.

Lena postawiła swoje wiaderko trochę dalej. – Mogę przynieść mokry piasek do naprawy? – zapytała. Iwo nie odpowiedział od razu. Popatrzył na drogę i ciężarówkę. – Tylko nie chodź przez środek – powiedział w końcu.

Lena podeszła z drugiej strony. Nasypała piasek do starej miseczki. Iwo wsypał go tam, gdzie most się urwał. Pierwsza próba była zbyt stroma. Ciężarówka stoczyła się na bok. Iwo odłożył ją, dodał dwa płaskie kamyki i znów wygładził drogę.

Za drugim razem żółte koła przejechały na drugi brzeg. – Teraz ma poręcz – powiedziała Lena, wskazując kamyki. Iwo przytaknął. Nadal pamiętał, jak źle mu było, kiedy most się zawalił. Most jednak stał, a oni wiedzieli już, którędy można przechodzić.

Przed wyjściem tata podał Iwowi łopatkę. Iwo wbił ją w piasek obok drogi, żeby jutro zobaczyć, gdzie zaczynał się most. Lena postawiła obok mały patyk. Dwie wskazówki na kolejną budowę.