Latarnia z pudełkaBajka o rodzeństwie

Zosia i młodszy brat Tymek dzielili pokój. Na komodzie stało wielkie pudełko po butach. Zosia zrobiła w nim okrągłe okno, a Tymek przykleił dwa papierowe kominy. Budowali latarnię dla małych drewnianych łódek.

Wieczorem Zosia chciała zapalić w środku bezpieczną lampkę na baterie. Tymek chciał włożyć do pudełka swoją niebieską łódkę. – Latarnia ma świecić łódkom z brzegu – tłumaczyła Zosia. – Ale moja chce tam mieszkać – odpowiadał Tymek.

Każde z nich sięgnęło po pudełko z innej strony. Jeden komin się odkleił. Zosia puściła karton. – Teraz wszystko popsute. Tymek trzymał w ręce swoją łódkę. Nie chciał zniszczyć latarni, chciał tylko znaleźć dla niej miejsce.

Mama podniosła komin i podała im kawałek taśmy. – Pudełko poczeka. Najpierw ustalcie, gdzie ma być światło, a gdzie łódka. Zosia usiadła przy biurku. Tymek postawił łódkę na parapecie. Przez chwilę patrzyli na latarnię osobno.

Zosia przykleiła komin. Potem wsunęła lampkę do środka pudełka. Światło wypadło przez okrągłe okno na podłogę. Tymek postawił w tym jasnym miejscu swoją łódkę. – Tutaj ma port – powiedział. – Latarnia może jej świecić, a ona może być blisko.

Zosia przesunęła pudełko nieco dalej od krawędzi komody, żeby nie spadło. Tymek narysował na kartce mały pomost i ułożył go obok łódki. Teraz z łóżek widzieli i okno latarni, i niebieski kadłub.

Kiedy mama zgasiła główną lampę, pokój zrobił się cichy. Lampka w pudełku dawała miękkie światło. Zosia powiedziała, że jutro można dorobić drugie okno. Tymek nie był pewien. – Zobaczymy rano – odparł.

Przed snem każde z nich sprawdziło swoją część: Zosia komin i lampkę, Tymek łódkę przy papierowym pomoście. Latarnia świeciła do portu, a port stał pod latarnią. W jednym pokoju wystarczyło miejsca na oba pomysły.