Stacja Sześć i zgubiona gwiazdaBajka o kosmosie

Na dywanie Olek zbudował stację kosmiczną z czterech poduszek i starego prześcieradła. Z kartonu wyciął okrągłe okno. Jego siostra Basia narysowała na nim sześć małych gwiazd. – To Stacja Sześć – oznajmiła.

Olek przykleił okno do ściany namiotu. Prześcieradło lekko opadło. Gdy poprawiał poduszkę, zobaczył, że na rysunku zostało tylko pięć gwiazd. Szósta, srebrna, zniknęła. – Nazwa już nie pasuje – powiedział.

Basia obejrzała karton z obu stron. Srebrną gwiazdę zrobiła z kawałka błyszczącego papieru. W lewym rogu zostało trochę kleju. – Może odpadła przy oknie. Olek położył się na brzuchu i zajrzał pod poduszkę. Było tam piórko, klocek i zielona kredka, ale gwiazdy nie było.

Przy prześcieradle stał mały papierowy statek. Olek uniósł go ostrożnie. Pod spodem znalazł kawałek taśmy. Basia przypomniała sobie, że przyklejała okno, trzymając statek w drugiej ręce. Zajrzała na jego skrzydło. Srebrna gwiazda trzymała się tam mocno.

– Poleciała z nami – powiedziała Basia. – To wciąż Stacja Sześć, tylko jedna gwiazda jest na statku. Olek pokręcił głową. Chciał mieć wszystkie gwiazdy w jednym oknie. Przez chwilę oboje milczeli.

Tata, który przechodził z kubkiem wody, zaproponował czystą kartkę. Olek odrysował na niej małe okno stacji i narysował pięć gwiazd. Basia postawiła papierowy statek obok. Szósta świeciła na jego skrzydle. Na mapie wyglądało to jak trasa: od okna do statku.

– Możemy jutro zrobić lot powrotny – wymyślił Olek. Odłożyli mapę na półkę, a statek pod kartonowe okno. Tata pomógł zdjąć prześcieradło, żeby nikt nie potknął się o poduszki po ciemku. Stacja Sześć poczeka do rana w pudełku.

W łóżku Olek patrzył przez prawdziwe okno. Na niebie było kilka jasnych punktów, ale nie liczył ich teraz. Pomyślał o małej srebrnej gwieździe, która przypadkiem podróżowała na skrzydle. Jutro opowie jej, jak wrócić do stacji.