Ada i pasażer z długą szyjąBajka o pociągu

Ada zbudowała kolej aż do fotela. Tory biegły po dywanie, mijały czerwony klocek i skręcały przy kapciu taty. Pod fotelem była stacja. Nad stacją Ada położyła chustkę, a na niej kartkę z narysowanym księżycem.

– Pociąg wieczorny! – zawołała. – Ostatnia podróż do poduszki!

Do pierwszego wagonu wsiadł drewniany kot. Do drugiego mała kaczka. Trzeci wagon miał dostać pasażera, którego przyniósł młodszy brat Ady, Franek. Była to żółta żyrafa w brązowe plamki.

Franek postawił żyrafę między ściankami wagonika. Jej nogi pasowały akurat. – Jedzie – oznajmił z zadowoleniem. Ada popchnęła lokomotywę. Kółka zastukały o łączenie torów. Kot jechał. Kaczka jechała. Żyrafa także jechała, z głową wysoko nad resztą pasażerów.

Przy kapciu taty zaczynał się tunel z trzech dużych klocków. Dwa stały po bokach, a trzeci leżał na nich jak dach. Lokomotywa przejechała pod dachem. Kot i kaczka zmieścili się bez trudu. Żyrafa zatrzymała pociąg nosem.

– Bilety do kontroli? – zapytał Franek. – Nie. Za niski tunel – powiedziała Ada.

Przechyliła żyrafę do przodu. Nos już prawie mieścił się pod klockiem, ale tylne nogi wyskoczyły z wagonika. Kiedy Ada puściła zabawkę, żyrafa położyła się na kaczce. Franek wyjął kaczkę spod długiej szyi. – Ona chciała mieć swoje miejsce.

Ada usiadła na piętach. Za oknem robiło się szaro. Tata zapalił lampkę na stole. – Jeszcze jeden kurs? – zapytał. – Jeszcze ten. Tylko mamy wysoką pasażerkę.

Franek zdjął dach tunelu. – Gotowe! Pociąg ruszył i żyrafa przejechała bez przeszkód. Ada była jednak trochę niezadowolona. – To teraz nie jest tunel. To dwa klocki po bokach.

Popatrzyli na pudło z klockami. Na samym dnie leżały dwa szerokie niebieskie klocki. Ada wyjęła jeden, Franek drugi. Podłożyli je pod boki tunelu, a potem ostrożnie położyli dach z powrotem.

– Sprawdzę – powiedział Franek. Przesunął pusty wagon. Wagon się zmieścił. Wstawił żyrafę. Nad jej uszami zostało trochę miejsca. – Teraz sprawdzę całą – dodał, choć żyrafa już przecież była cała.

Ada ustawiła pociąg od początku. Przy kapciu tata uniósł nogę, żeby nie zahaczyć o tory. Lokomotywa wjechała do tunelu. Za nią kot, kaczka i żyrafa. Tym razem nic się nie zatrzymało.

– Widziałaś księżyc? – zapytał Franek żyrafę, kiedy dotarli pod fotel. Żyrafa miała go na wysokości nosa. Ada obróciła kartkę, żeby wszyscy pasażerowie mogli obejrzeć narysowany żółty rogalik.

Na stacji czekały trzy małe poduszki zrobione ze złożonych chusteczek. Kot położył się na pierwszej. Kaczka na drugiej. Żyrafa dostała trzecią, a jej szyja spoczęła na miękkim dywanie.

Ada przesunęła lokomotywę na boczny tor. – Już nie gwiżdże – powiedziała cicho. – Maszynista też odpoczywa.

Po myciu zębów zajrzała jeszcze pod fotel. Wszystkie zabawki zostały na stacji. Potem poszła do swojego łóżka. Tata poprawił kołdrę, a Ada wsunęła pod nią nogi. Jej poduszka była wystarczająco duża. Nawet dla kogoś, kto miał dzisiaj tyle do zrobienia.