Nela i kocyk dla królikaBajka na dobranoc o pluszaku

Nela miała już na sobie piżamę. Na piżamie były gruszki: jedna duża na brzuchu i dużo małych na rękawach. Mama poprawiła poduszkę, a Nela przyniosła do łóżka swojego pluszowego królika.

– Ty śpisz tutaj – powiedziała. Posadziła go obok siebie. Królik miał miękkie łapki i bardzo długie uszy. Jedno ucho leżało na poduszce, a drugie zwisało aż za łóżko.

Nela wzięła mały kocyk z łóżeczka dla lalek. Był żółty i miał białą łatkę w rogu. Przykryła królika od brody po brzuszek. Łapki zostały na wierzchu.

– Ojej. Jeszcze łapki. Pociągnęła kocyk w dół. Teraz łapki były przykryte, ale brzuszek już nie. Nela popatrzyła na królika. Królik patrzył na Nelę swoimi wyszytymi oczami.

– Brzuszek czy łapki? – zapytała Nela. – Najlepiej jedno i drugie.

Spróbowała ułożyć królika na boku. Jedną łapkę schowała pod drugą. Kocyk sięgał teraz trochę dalej. Ale kiedy Nela położyła królika wygodniej, jego łapki znów wysunęły się spod brzegu.

– Masz za długie nogi – szepnęła. Potem pogłaskała je palcem. – Ale ja je lubię.

Mama przysiadła na brzegu łóżka. – Widzę, że jeszcze szykujecie posłanie. – Kocyk nie wystarcza – wyjaśniła Nela. Pokazała mamie brzuszek królika, a potem obie łapki.

Obok łóżka stał koszyk dla lalek. Nela zajrzała do środka. Wyjęła małą czapkę. Przyłożyła ją do jednej łapki. – Czapka na stopę – powiedziała. – Prawie jak kapeć. Ale tylko jeden. Mama dotknęła miękkiego pompona.

Pod czapką leżał drugi kocyk. Niebieski, miękki, z krótkimi frędzelkami. Nela rozłożyła go na króliczych łapkach. Żółty został na brzuszku. Brzegi obu kocyków spotkały się pośrodku.

– Teraz tak – powiedziała Nela. Wygładziła żółty kocyk. Wygładziła niebieski. Uszy ułożyła obok poduszki. Nie trzeba było ich chować. Jedno Nela przytrzymała jeszcze przez chwilę w dłoni.

Mama przykryła Nelę jej własną kołdrą. Duża gruszka na piżamie zniknęła pod materiałem. – A ty masz ciepłe stopy? – zapytała. Nela poruszyła palcami pod kołdrą. – Wszystkie.

Mama pocałowała ją w czoło. Na szafce została mała lampka. Nela leżała na boku, twarzą do królika. Żółty kocyk, niebieski kocyk. Brzuszek i łapki. Wszystko było na swoim miejscu.

– Dobranoc, długie uszy – szepnęła. Potem zamknęła oczy.