Lis i cichy dzwonekKrótka bajka na dobranoc

Mały lis Felek znalazł pod krzakiem mosiężny dzwonek. Miał zieloną wstążkę i cichutko brzęczał, kiedy Felek go poruszył. Ding. Tylko jeden dźwięk.

Felek zaniósł dzwonek do norki. Chciał pokazać go mamie, ale mama zasnęła po długim zbieraniu jagód. Przy jej łapie leżał pusty koszyk. Felek usiadł przy wejściu i obracał wstążkę między palcami.

Za paprocią coś zaszeleściło. To jeżyk szukał drogi do swojego domu. – Moja ścieżka kończy się przy dwóch kamieniach – powiedział. – Ale teraz widzę trzy. Felek znał okolicę. Trzeci kamień przyniosła wczoraj woda ze strumienia.

– Chodź za mną – szepnął. Szli powoli, żeby nie obudzić mamy. Przy pierwszym kamieniu Felek podniósł ogon. Przy drugim wskazał leśną ścieżkę. Jeżyk znalazł znajomy krzaczek z małymi owocami.

– To tu. Dziękuję – powiedział. Felek uśmiechnął się i ruszył z powrotem. Kiedy doszedł do norki, dzwonek sam poruszył się na wstążce. Ding. Mama otworzyła jedno oko.

– Co to było? – zapytała. – Mój nowy dzwonek. Pokażę ci jutro głośniej. Dzisiaj pomógł mi pamiętać, żeby iść cicho. Felek opowiedział, gdzie jeżyk znalazł swoją ścieżkę. Mama przytuliła go ogonem. Dzwonek położył obok koszyka. W norce zrobiło się tak spokojnie, że słychać było już tylko liście.